Nameh

Sevgiliye yüreğimin kanıyla mektup yazdım:
Ayrıldığından dünya bana kıyamet göründü
Gözümde ayrılığının yüzlerce nişanesi var
Tek nişanesi göz yaşlarım değil
Aşık olmaya bak, bir gün dünya sona eriverir
Henüz varlık aleminin maksadı gerçekleşmeden
Ne kadar denedimse de faydası yok
Zaten denenmişi deneyen ancak pişman olur
Dedim ki, sevgilinin etrafında dolaşsam kınıyorlar
Yemin olsun, biz kınanmayan aşk görmedik
Yarin ahvalini tabipten sordum
Uzaklığı azaptır dedi, yakınlığı kurtuluş
Madem ki hafız bir kadeh istiyor, tatlı canın için
Lütfundan bir kadeh sun da tatsın
Eğer o olgun meyve elime düşerse
Söyleyip işittiklerimize tövbe ettik, yine de gel
Ey seçilmiş sevgili, bir gün göz ucuyla bakıver
Dostlar, bu ürkek kalbin çaresi nedir
O nazlı yetişmiş, salınışı güzel fidan
Sanki gül yaprağındaki çiğ tanesi
Bir o hoş yürüyüşü gör, bir o mevzun (ölçülü) adımları
Yüzlerce ay yüzlü hasedinden yakasını yırttı
İki gözümün nuru, dünyada vefa yok