Aan-e Man Ast Oo

Mevlânâ, Divan-ı Kebir, gazel 1280

O benim canımdır, vurmayın onu!
O benimdir, alıp götürmeyin onu!

O benim suyum, o benim ekmeğim;
Umut bahçesinin benzeri yoktur.

Bahçesi, cenneti, akan suyu;
Elmasının kırmızısı, söğüdünün yeşili.

O kesintisizdir, o dengelidir;
Gönlün mumudur o, öne getirin onu.

Kim kargaşadan, sevda hevesinden
Burada baş kaldırırsa, başını kesin.

Kim şaraptan safraya kapılırsa,
Önüne bir kâse sirkeli aş koyun.

Avam gelirse, onu has kılın;
Ham gelirse, onu da pişirin.

İşte yol gösteren şah, vadinin öte yanından
Sevince doğru ona müjde verdi.

Bir zekât verdi, bir ab-ı hayat,
Bir nabat dalı, artsın diye.

Şarabı içince sustu;
Zahmet çekti, ta ki o onu çağırana dek.